Factoren
| Factor | Effect |
|---|---|
| Hardheid en sterkte | Hogere krachten en temperaturen; lagere snelheden |
| Versteviging | Oppervlak verhardt vóór de snijkant (austenitisch rvs, nikkellegeringen) |
| Warmtegeleiding | Lage geleiding (titanium, nikkel) concentreert warmte bij de snijkant |
| Abrasieve fasen | Carbiden en insluitsels slijten gereedschap (gereedschapsstaal, gietijzer, Ti-gestabiliseerd rvs) |
| Taaiheid | Lange spanen en bramen (zuiver koper, laagkoolstofstaal, aluminium 1xxx/5xxx) |
| Automatentoevoegingen | Zwavel, lood, bismut of selenium verbeteren spaanbreuk |
| Structuur / toestand | Gegloeid of veredeld: alles verandert |
Verspaanbaarheidscijfers
Klassieke cijfers vergelijken materialen met een referentie-automatenstaal (bijv. AISI 1212 = 100 %). Ze geven richting, maar hangen af van testcondities en zijn niet direct over te zetten naar modern hardmetaalgereedschap. Ons materiaaloverzicht gebruikt daarom een eenvoudige schaal A–D.
Moeilijke materialen — praktische aanpak
- Roestvast staal: scherpe positieve geometrie, constante voeding (nooit wrijven), voldoende snedediepte onder de verstevigde laag.
- Titanium: lage snijsnelheid, hogedrukkoeling, scherp gereedschap, stijve opspanning; stilstand vermijden.
- Nikkellegeringen: keramisch of hardmetaal met zorgvuldige snelheid, vaak wisselen, trochoïdale strategieën.
- Gehard staal: CBN en keramiek voor harddraaien; slijpen voor de nauwste toleranties.
- Kunststoffen: scherp gepolijst gereedschap, lage spankracht, rekening houden met uitzetting; materiaal temperen voor nauwe toleranties.
